Z CYKLU: WOKÓŁ KULTU ŚWIĘTEGO BOGUMIŁA. cz. 3

KS. JAN CYRANOWSKI ZASŁUŻONY UNIEJOWSKI PROBOSZCZ

Rok Jubileuszowy Świętego Bogumiła jest niepowtarzalną okazją, by przypomnieć nazwisko kolejnego uniejowskiego proboszcza, spoczywającego na uniejowskim cmentarzu.

Ks. Jan Cyranowski objął uniejowską parafię w 1924 roku. W roku 1925 stanął na czele Komitetu, któremu powierzono organizację Ogólnopolskich Obchodów Potwierdzających Kult Bogumiła.

Dla Uniejowian była to radość i jednocześnie wielkie obowiązki. Ambicją parafii i władz miasta było tak zorganizować obchody, by były tymi jedynymi, odpowiednimi do rangi niespotykanego od 200 lat wydarzenia dla Kościoła w Polsce.

Przed Komitetem trudne zadanie- przygotować program obchodów w maju 1926 roku, podczas Zielonych Świąt, a następnie zrealizować go w Uniejowie i Dobrowie.

Pierwsze posiedzenie Komitetu odbyło się 14 października 1925 roku w Uniejowie. Zapadły pierwsze ważne decyzje- uroczystości rozpoczną się w Uniejowie w wigilię Zielonych Świąt, a zakończą 25 maja 1926 roku w Dobrowie. Obejmą dwie parafie tak bliskie Bogumiłowi, miejsca jego kultu i przechowywania relikwii, otworzą "pojednanie dwóch zwaśnionych społeczności".

Powoli dopinał się program. Przebieg liturgii nie nastręczał kłopotów, ale olbrzymiej pracy wymagało przygotowanie miasta na przyjęcie niespotykanej dotąd liczby pielgrzymów.

Drugie zebranie Komitetu odbyło się 18 listopada 1925 roku w Dobrowie. Organizatorzy chcieli zobaczyć miejsce i poznać możliwości liturgii dla tysięcy ludzi na Pustelni i Dobrowie.

Trzecie spotkanie Komitetu odbyło się 29 grudnia 1925 roku z udziałem członków kapituły Gnieźnieńskiej- ks. prałatem Krzeszkowiczem i Kapituły Poznańskiej- ks. prałatem Zakrzewskim. Każdy z członków Komitetu dostał do wykonania zadania. proboszczowie Uniejowa i Dobrowa zostali upoważnieni do wysłania zaproszeń w imieniu Komitetu do "tych, których przystoi i należy zaprosić". Dopracowano wszystkie szczegóły...

Czas naglił...wsparcia udzielał Episkopat...napływały zgłoszenia pielgrzymek...napływały ofiary pieniężne...pisano...zachęcano.

W ramach przygotowań do uroczystości ks. kanonik Jan Cyranowski przeprowadził gruntowny remont (wraz z szalowaniem) drewnianego kościółka Bożego Ciała. Odnowił i pozłocił konfesję nad sarkofagiem. Uzupełnił brakujące piszczałki w organach i sprawił dwa duże obrazy, z których w księgarni św. Wojciecha wykonano różnych rozmiarów oleodruki do rozprowadzania wśród parafian i pątników. Osobiście opracował broszurę zawierającą żywot Bogumiła, którą nakładem Komitetu wydano w ilości 2000 egzemplarzy. Wydano też pamiątkowy albumik z widokówkami "Uniejów-Dobrów" i wybito aluminiowy pamiątkowy medalik z Bogumiłem w stroju pontyfikalnym.

Przed obchodami, w kwietniu 1926 roku ks. Cyranowski zorganizował misje przeprowadzone przez o.o. Jezuitów. Pozostała pamiątka po nich w postaci krzyża na placu przy kościele.

Program obchodów, przygotowywany pod kierownictwem ks. kanonika J. Cyranowskiego zrealizowano w całości. Jednak cała uroczystość nie mogła wypaść w pełni okazale- "przewrót majowy" spowodował, że do Uniejowa nie dotarli wszyscy goście z Warszawy. Odnotowano obecność tylko trzech biskupów (Tymieniecki, Łukomski i Krynicki), delegacji tylko czterech kapituł katedralnych. Przybyło dziewięćdziesięciu kapłanów i około 30 tysięcy pątników.

Wkrótce po obchodach, na wniosek ks. Cyranowskiego Rada Miejska w Uniejowa na jednym ze swych posiedzeń przemianowała część ulicy Łęczyckiej na ul. bł. Bogumiła.

Ks. kanonik cały czas pozostawał czynny w życiu społecznym. Brał udział w Radzie Miejskiej, w Szkolnej Radzie Powiatowej i w Powiatowym Sejmiku w Turku.

Odznaczał się wyjątkowym darem kaznodziejskim - wierni z okolicznych parafii chętnie przybywali, by wysłuchać jego kazań.

Został zapamiętany z bardzo umiarkowanych opłat za posługi kapłańskie.

Zmarł po niedługiej chorobie w dniu 20 czerwca 1930 roku w wieku 54 lat. Spoczywa na uniejowskim cmentarzu.

Okazały pogrzeb odbył się 23 czerwca. Ceremoniom żałobnym przewodniczył bp. Wojciech Owczarek przy współudziale 40 kapłanów, cechów, organizacji miejscowych i tłumu wiernych. W kondukcie z wieńcem szła również delegacja żydowska, zajmując miejsce przed krzyżem.

Na podstawie materiałów archiwalnych Towarzystwa Przyjaciół Uniejowa- Urszula Urbaniak